Z różnych źródeł można wyczytać, że najlepszym wiekiem do rozszerzania diety u dzieci jest okres sześciu miesięcy od ich urodzenia. To swego rodzaju graniczna wartość, której niekoniecznie należy się trzymać – zależy ona bowiem od indywidualnych cech oraz tempa nabywania umiejętności przez niemowlę. Aby doprecyzować nieco to stwierdzenie, dietę maluchów powinno rozszerzać się o posiłki uzupełniające co najmniej po skończeniu pół roku.
Niezależnie od metody karmienia, żaden rodzic nie powinien przystąpić do podawania rozszerzonych posiłków bez konsultacji ze specjalistą. Nie jest to absolutnie zdrowe i może mocno zaszkodzić dziecku w późniejszym rozwoju. Jakie czynniki decydują więc o możliwości stopniowego wprowadzenia urozmaiconego jadłospisu w życie naszych pociech? O tym postaramy się opowiedzieć w poniższym wpisie. Zapraszamy!
Zachowania świadczące o gotowości do przyjmowania rozszerzonych pokarmów
Pierwszą i najważniejszą rzeczą w kontekście zachowania niemowlęcia jest jego zainteresowanie jedzeniem. Niektóre pociechy, z uwagi na niezwykłą chęć odkrywania świata, najchętniej same brałyby już łyżeczkę w swoje małe rączki. Jeszcze inne, nawet po przekroczeniu szóstego miesiąca nie aspirują do spożywania innych od mleka posiłków. Nieustanne spoglądanie swoim rodzicom na talerz oraz próba niemalże wyrwania niektórych elementów jadłospisu z rąk – to jedne z podstawowych zachowań, jakimi dzieci starają się pokazać, iż są gotowe na wejście w nowy etap swojego życia.
Inną kwestią, dostrzegalną już przy pierwszych próbach rozszerzania diety jest wypychanie jedzenia z buzi. Niemowlę przyzwyczajone do substancji całkowicie ciekłych, będzie starało wyzbyć się produktów posiadających nawet minimalnie gęstszą konsystencję. Nadmierne wypluwanie to znak, iż na rozszerzanie diety jest jeszcze zdecydowanie za wcześnie.
Umiejętności motoryczne, a rozszerzanie diety
Trzeba przyznać, iż rozwój motoryczny dziecka ma ogromny wpływ na jego zdolność do rozszerzania jadłospisu. Dziecko gotowe do przyjmowania posiłków innych niż mleko powinno potrafić siedzieć stabilnie na krzesełku z podparciem przynajmniej przez kilkanaście minut. Do tego dochodzi w pełni wyprostowana postawa, co ma na celu zapobieganie zakrztuszeniom. Motoryka to bardzo często też wyzbycie się nawyku ssania. Zamiast niego, bardzo ważne jest nauczenie się gryzienia bądź mielenia znacznie gęstszych potraw wewnątrz jamy ustnej. Wszystkie te umiejętności dziecko najczęściej wypracowuje w przedziale od 4 do 7 miesiąca życia. Dlatego też, to okres pół roku uznano za bezpieczny i przystosowany już do spożywania posiłków innych niż mleko.
Podsumowanie
Zalecenia opisane w powyższym wpisie mają kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozwoju dziecka. Warto więc w pełni skorzystać z tych porad, a dodatkowo przeprowadzić proces rozszerzania diety pod ścisłym okiem specjalisty. Pozwólmy dzieciom rozwijać się zgodnie z ich naturalnym tempem, w żaden sposób nie przyspieszając żadnej z czynności.
